CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

تحقق پایداری اجتماعی در محلات قدیمی با محوریت نقش عناصر تاریخی ( نمونه موردی: محله چهارمردان قم)

عنوان مقاله: تحقق پایداری اجتماعی در محلات قدیمی با محوریت نقش عناصر تاریخی ( نمونه موردی: محله چهارمردان قم)
شناسه ملی مقاله: CAUM01_0675
منتشر شده در کنفرانس بین المللی عمران، معماری و مدیریت توسعه شهری در ایران در سال 1397
مشخصات نویسندگان مقاله:

سکینه علوی - دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)،
مجید زارعی - دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)،
رحیم هاشم پور - دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)،

خلاصه مقاله:
نواحی کهن شهری در گذشته علاوه بر هویت و انسجام اجتماعی، کالبدی و فرهنگی قوی پاسخگوی سلسله مراتب نیازهای ساکنانشان بوده اند. اما امروزه به دلیل تحولات شهرنشینی و تغییر در نوع نیازهای زندگی شهری،کم توجهی مدیران شهری و ساخت و سازهای بی برنامه عملکرد مناسب و موثر اولیه خود را از دست داده اند و در حال حاضر بسیاری از بافت های قدیمی در شهرهای ایران، از نظر زیرساخت ها و خدمات شهری و همچنین خصوصیات اجتماعی و کالبدی، دچار نارسایی های زیادی هستند. در راستای احیای هویت شهرها و هم چنین جلوگیری از رشد پراکنده آن ها و جلوگیری از اتلاف زمین و منابع، باید به احیای بافت های قدیمی و با ارزش شهرها توجه ویژه شود تا علاوه بر بازگرداندن روح زندگی شهری و احیای هویت تاریخی و قدیمی این مناطق، از رشد افقی شهرها وهدررفت منابع جلوگیری کرد. در این مقاله بعد از بررسی مفاهیم مرتبط با بعد اجتماعی توسعه پایدار و استخراج معیارهایی جهت ارزیابی پایداری اجتماعی در محلات قدیمی، محله تاریخی چهارمردان قم ، با معیارهای مذکور مورد بررسی قرار گرفت و این نتیجه حاصل شد که علیرغم اینکه این محله دارای بافت اجتماعی قوی بوده، به دلیل عدم تامین کاربری های خدماتی، تفریحی و فضاهای سبز و باز، موجبات نارضایتی ساکنین را فراهم آورده و باعث گریز جمعیت جوان از محله شده است. همچنین به نقش عناصرتاریخی در افزایش پایداری اجتماعی توجهی نشده است. در انتها با طراحی و اصلاح مسیرهای دسترسی به عناصر و بناهای تاریخی بافت و نقش آنان در افزایش پایداری اجتماعی ناشی از حس تعلق به مکان و افزایش روابط بین ساکنین و جذب گردشگران ، راهکارهایی از جمله پیاده راه کردن مهم ترین و قدیمی ترین معبر موجود دربافت، ایجاد کاربری های درشت دانه و جاذب توریست در این مسیر، ساماندهی و ایجاد فضاهای خدماتی، تفریحی، گردشگری در مقیاس های محله و زیر محله در بافت و در اطراف مکان های تاریخی ارایه شده است.

کلمات کلیدی:
پایداری اجتماعی، عناصرتاریخی، فضاهای خدماتی، محلات قدیمی، پیاده راه

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/846554/