مقایسه بین دو روش رایج بالینی و پرتونگاری در اندازه گیری زاویه انحنای کمر

سال انتشار: 1387
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 151

فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_SHIMU-16-2_001

تاریخ نمایه سازی: 7 آذر 1400

چکیده مقاله:

چکیده مقدمه: میزان انحنای کمر یکی از عوامل موثر در ایجاد کمر درد می باشد. روش های مختلفی برای اندازه گیری میزان زاویه انحنای کمر وجود دارد. هدف از این مطالعه، مقایسه اختلاف بین میزان زاویه انحنای کمر در روش اندازه گیری بالینی با خط کش انعطاف پذیر با میزان این زاویه در کلیشه های پرتونگاری و بررسی دقت این دو روش بوده است. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی مقطعی در سال ۱۳۸۵ در دانشگاه علوم پزشکی زاهدان انجام شد. ۱۱۲ فرد مبتلا به کمردرد، مراجعه کننده به کلینیک های فیزیوتراپی شهر زاهدان، که دارای کلیشه پرتونگاری نیم رخ کمر بودند، جهت مطالعه انتخاب شدند. میزان درجه زاویه انحنای کمر آنها هم بر روی کلیشه نیم رخ پرتونگاری کمر با استفاده از روش Cobb و هم به روش بالینی با استفاده از خط کش انعطاف پذیر اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین سنی افراد مورد مطالعه ۹±۶/۳۱ سال بود. میانگین زاویه انحنای کمر در روش بالینی ۷/۹±۳۶ درجه و در کلیشه پرتونگاری ۴/۹±۵/۳۸ درجه بود. میانگین زاویه انحنای کمر روی کلیشه نیم رخ پرتونگاری و با اندازه گیری با روش Cobb همبستگی معناداری (۹۵/۰=r) با میانگین این زاویه در اندازه گیری بالینی با خط کش انعطاف پذیر داشت (۰۰۰۱/۰P<). بحث و نتیجه گیری: یافته ها نشان داد که کلیشه های نیم رخ کمر ابزار معتبری برای اندازه گیری زاویه انحنای کمر می باشند.

کلیدواژه ها:

نویسندگان