اثر اسانس آویشن های بومی به تنهایی و ترکیب با سیپروفلوکسازین بر روی سویه موتان اشریشیاکلی با مقاومت متوسط
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 80
فایل این مقاله در 5 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_GOUMS-21-1_015
تاریخ نمایه سازی: 26 مرداد 1402
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: سیپروفلوکسازین در برابر طیف گسترده ای از باکتری ها به ویژه در برابر انتروباکتریاسه موثر است. با این حال مطالعات نشان داده که مقاومت باکتری اشریشیاکلی به سیپروفلوکسازین افزایش یافته است. آویشن یکی از گیاهان دارویی است که اسانس آن دارای اثر ضدمیکروبی است. این مطالعه به منظور تعیین اثر اسانس آویشن های بومی به تنهایی و ترکیب با سیپروفلوکسازین بر روی سویه موتان اشریشیاکلی با مقاومت متوسط انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی آزمایشگاهی ۱۰ نمونه گیاه آویشن از استان لرستان در سال ۱۳۹۵ جمع آوری شد. آویشن های جمع آوری شده متعلق به گونه Thymus eriocali بود. اسانس گیاه به روش تقطیر توسط دستگاه کلونجر استخراج گردید. خواص ضدمیکروبی آویشن بومی با تعیین حداقل غلظت مهاری (minimum inhibitory concentration: MIC) با روش رقت های متوالی به تنهایی و به صورت ترکیب با سیپروفلوکسازین (رقت ماکرو و میکرو) بر روی سویه های اشریشیاکلی بررسی شد. میزان حداقل غلظت کشندگی (Minimum Bactericidal Concentration: MBC) از طریق کشت دادن تعیین شد. میانکنش اسانس و سیپروفلوکسازین با محاسبه شاخص غلظت مهاری (Fractional inhibitory concentration index: FICI) تعیین گردید.
یافته ها: MIC اسانس برای سویه تیپ وحشی MG۱۶۵۵ و سویه موتان RE۶ به ترتیب ۸ و ۱۰ میکرولیتر بر میلی لیتر بود. مقدار MBC مشابه با MIC تعیین شد. مقدار ۰.۴mg/ml از اسانس در سویه موتان باعث کاهش ۴۵ برابری MIC سیپروفلوکسازین و ایجاد اثر سینرژیستی شد (FICI=۰.۰۶).
نتیجه گیری: اسانس آویشن بومی در غلظتی کمتر از MIC خود، در ترکیب با سیپروفلوکسازین از طریق میانکنش سینرژیسمی موجب کاهش MIC آنتی بیوتیک و کاهش مقاومت آنتی بیوتیکی می گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سکینه یوسفوند
M.Sc in Microbial Biotechnology, Faculty of Science, Shahrekord University, Shahrekord, Iran
راضیه پوراحمد
Associate professor, Department of Genetics, Faculty of Science, Shahrekord University, Shahrekord, Iran
سعدالله هوشمند
Professor, Department of Biotechnology, Faculty of Agriculture, Shahrekord University, Shahrekord, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :